Синиот тетреб

Денес ми е ден кога наместо понеделник како да е недела.

А ние сме заложници, ебаго, не знаеме кој не “држи“.

Тоа ти е таа словенска  антитеза.

упс или опс..?

Антитеза и синтеза, наместо дијалектика, па дури и наместо Хегел. Што да правам, кога нес не` ( како што рече оној холанѓанец) заобиколи ренесансата а богами и хуманизмот.

Од просветителството ни П,  уф грешка има во п.м.

Побегна уморен џезот
остави глуви сирачиња
и разиграни пеперутки
што итаат кон излезот

Салаука

Порој кој одненадеж ги кини чадорите бидејќи незнаеш од која страна ветерот дува од кој правец  дождот паѓа дал од земја ил од небо и каде и да се свртиш не ти гини нов чадор. Во сленгот Салука се користи како опис на некоја личност која е исто така нагла, надоаѓа ненадејно од секој правец, нејзините капки удираат во очите и кршат при соочувањето така да не ти гине некој завој или гипс..

Сношти го сонував
најтажниот сон
Ја пресекле мојата
најубава бреза
и ме повикаа да ја видам..

За стиховкусците на нашиот Блог Мк

Bude tako nekih dana
sto se ko suv list duvana
pri dodiru moga dlana istrune
i zamuti mi nesto sliku
kane suza u mastiku
odsjaji mi sunca casu ispune
i uvek jedna pesma sto se ne zna
zaore mi njivu misli kao plug
a grudi postanu mi uske
osetim, ko divlje guske tugu za jug

Po Balkanu pala tama
drumovi su u uicama
svaka basca granicama spartana
krijem kompas u prsima
uvek neki prolaz ima
ako brodis po zvezdanim kartama
znam sad je kasno
to smo sta smo
nikom vise nije do nostalgije
al’ ja nit’ delim niti mnozim
niti se na tudje lozim
ja sam samo malo proklet
ne pitaj cime, ma evo ga opet

Pici mi srce sedam osmina
u glavi taman kao od vina
opet sam tu u Skopju
svoj na svome, milo mome
ne da se ova stara masina
cipela cupka sedam osmina
stihovi klize kao zlatne ribe
moeto libe

Kucao mi vrag na vrata
ratovao sam protiv rata
i silne sam gradove izgubio
stavili mi kratak lanac
sad sam samo crni stranac
tamo gde sam sanjao i ljubio
ne vredi, sve je jasno
to smo sta smo,
nikom vise nije do nostalgije
ne uzimam nit’ sabiram
sam zemljake odabirem
nit’ sam duzan, nit’ dugujem
smem li barem da tugujem

Cuvaj mi, Boze, moje zemljake
jos su nam neke reci jednake
jos se u istoj strofi case lome
milo mome
smiluj se jednom i na juznjake
cuvaj mi, Boze, moje zemljake
tuku po nama strune kao sibe
moeto libe

Поздрав македонски блогери од Монтенегро

Внимание внимание

Се се стрмоглавило

и за птици и за цвеќе

и сонцето се откажа

на кровови да слетува

а денов накако вкоричен

самомотивиран  од вода

за некој крст встоличен

ново име за неа  ми ветува…

*

На заминување подзастана и ми рече мило ми беше да ве гледам. Можеше тоа да го задржи за себе зашто не умеам да примам комплимент.Секогаш се изненадувам кога некоја ќе помисли дека на мене има нешто вредно за погледнување.Одам да купам две светилки  нека стојат над мојо рафт со книгите нема да служат за ништо освен за мојата еуфорија.

Повторно  гладен.

Слава или жена

Ќе тезгариме.

барајќи исти крила.

Длабоко ќе заглавиме.

Лице ќе ти затегнам.

Ајде, пат кон Кина, Маврициус

просветлено враќање не чека.

Темнокоса и дива, лисица и бегалка

а Рим само за еден ден.

Клонирајме во Фауст

пактот потпиши го

стави го твојот печат Е. Тројанска

и сите илјада бродoви ќе запловат

Јас ќе го испишам својот тестамент

се` тебе ќе ти припадне

пирови

проводи

демонски настрани раце

мирис на бадем и темјан

побрзај рашири нозе.

Одам кардинал да станам.

Папа.

Ветер

Го шепоти твоето име

Студот врти пожолтени лисја

Дожд

Капка по капка

Чадорите итаат

Поздрави делат

Топотот на чекорите

Длабоко во ноќта

Одѕвонува

Aко е декември амбасадор, кој е монарх? )

Да живее јануари во сите облици и траења!