Голем, осончен и зелен,

клупите лепливи a еден омот од кондом

како да е флуоросцентен.

Во таа до појас голема трева и смет

некој се стекнал со услови за живот

а да не се ни запрашал дали сите му се на број

и дали му се потребни…

…….

Сакам да гледам низ прозорецот  додека возам.Всушност поглед низ прозорец од секогаш сакам ама кога тој е врамен во движење, тоа е посебно искуство, специјална динамика на која одамна сум се навикнал и која секогаш одново ме возбудува…така, да сакам да влетам во нечиј видокруг или крајолик , а тоа неповикано присуство ми доаѓа како нешто да крадам..хм , узурпатор сум станал, на препад  а пак негледам ништо тука непрописно, и се е како што треба и тоа што откинувам парче од нечија приказна додека длабоко во ноќта минувам покрај едни осветлени прозорци прашувајќи се од каде светло во четири часот изутрина , дали е тоа последица на нечија среќа, тага или просто секојдневно..

Сакам кога денот ми е краток  мислите километарски …

планината плаче за нив…

кликнете тука за да го видите видеото

на пример нешто што досега не сте го прочитале

зашто дождот изми се и сонцето го светнал …

Пари нема…у грчка на шоп !!!

како во некој кафез  со страшни животни.

Црна маица од која ѕирка сосема малце розе околу вратот.

Потоа, во тој момеент на ух , таа ја соблекува црната и останува во розовата

под која се приметува црно памучно прслуче, градник, како сакате.Секогаш барам

некоја фантазија која ќе ме одржи на тик,так , ретко ја прескокнувам.

Ми се доближи и нежно посегна по мојата множина. Како сте? Се насмевнав

и ја снема струјата во целата улица…

комшијата над мене вели му прокиснува

женаму утрото без чадор тропаше со

штиклите по патеката пред зграда

паркингот пред зграда полн со возила

вторник ќе е неработен ден ?!

На блогерај  тапа

си купив во тинекс таповадач

имам едно шише црн вранец

ќе го отворам ќе го скапчам

Ми е гајле за дождот ваш…

авторско право

на овој ден.

Не постојат денови како овој

другите се сите нормални.

„“@#;

-Што толку те окупира, замислен си? Одеднаш ме запраша.

-Ништо особено! Одговорив.

Направи уште неколку чекори пред да седне покрај патеката и повлече дим од цигарата.

- Стално сонуваш кошмарни соништа?

-Да, често сонувам.Најчесто тоа е траума поради автоматот за продазба каде што вметнувам пари а за возврат не добивам ништо!

Се насмеа и ми ја стави раката на коленото, ама брзо ја повлече.

-Не сакаш за тоа да разговараме?

- Не денес. Не ми се разговара!

Ја фрли допола испушената цигара на земја и пазливо ја изгасна со штиклата од чевелот. Две птици до нас одлетаа во облаците под небото…

..

“Мураками“

Гледај како солзите барички стануваат…

Вдиши последен пат битно е да исчезнеш,

Пушти крв од вените, викај додека умираш…

Ох како љубовта умира…

Едноставно ништо не се случува,

Би сакал да умрам, да умрам без причина…

ох како љубовта умира…

..

Ке морам да се нафатам на една конструкција  да речеме балетска претстава на  Мајсторот и Маргарита  по повдод  120 годишнината од раѓањето на Булгаков.Одамна ја читам таа книга и ништо не можам да разберам.

Па ми личи на нешто вака некако:

кликнете тука за да го видите видеото

,,Има и многу средовечни жени кои размислуваат за промени -или за типот од соседната куќичка. На многу им е смачено од работата или од исцедениот средовечен маж и би сакале да играат танго во Буенос Ајрес пред  да умрат.И зашто не? Нека букне пламен во нивните очи и немирни удови. Нека го остават мажот. Нека одлетаат во Аргентина . Нека уживаат во секој сендвич. Долго ќе бидат мртви,,

кликнете тука за да го видите видеото